Politie als schakel in de oggz en de rol van crisisbeoordeling op het politiebureau

De politie heeft een zorgtaak voor mensen die niet in staat zijn zelf de benodigde hulp te regelen. Bij de overdracht van mensen met een psychische crisis naar zorginstanties ervaart de politie knelpunten. Dit artikel beschrijft de aard van de hulpvraag bij personen die geen strafbaar feit hebben gepleegd waarmee de politie te maken heeft en de afhandeling. Ook wordt verslag gedaan van een werkmodel waarbij de persoon die psychosociale zorg nodig heeft kan worden meegenomen naar een spreekkamer op het politiebureau, voor beoordeling door hulpverleners. Op basis van de selectie van mensen die de politie meeneemt naar het bureau en de tijdsbesteding van politie en hulpverleners wordt bezien of de gekozen werkwijze voor verbetering vatbaar is. De politie krijgt in 2,5 per 1000 inwoners te maken met een oggz-crisis. Het blijkt dat de politie het merendeel van meldingen over psychische problemen zelfstandig oplost of hiervoor rechtstreeks een beroep doet op een zorginstelling.